Wirtualne lekcje

Polska Piastów

Polecenie: Przeczytaj uważnie tekst

   Tereny na których rozgrywały się dzieje naszego narodu, obejmowały mniej więcej obszary należące dziś do państwa polskiego. Od północy ograniczone Morzem Bałtyckim, od południa górami, Sudetami i Karpatami, na zachodzie sięgające po rzekę Odrę, na wschodzie po rzekę Bug. Pierwsza polska dynastia wywodziła się od półmitycznego Piasta, i w XVII w. historycy nadali jej nazwę Dynastii Piastów. Pierwszymi władcami jakich znamy byli Siemowit, Lestko, Siemomysł i Mieszko. O działalności Mieszka I  wiemy najwięcej. Polegała ona na zabezpieczeniu terytoriów państwa i rozszerzeniu jego granic.


    Najważniejszym jednak posunięciem Mieszka I było przyjęcie wraz z  poddanymi religii chrześcijańskiej, przez co Polska włączyła się w krąg kultury zachodniej.  Po śmierci Mieszka I rządy objął najstarszy syn Bolesław, zwany później Chrobrym. Bolesław tocząc liczne wojny rozszerzył swe posiadłości  o tereny leżące pomiędzy Polską a Niemcami, przejściowo władał Czechami, zajął Grody Czerwieńskie, zdobył Kijów i  osadził na tronie kijowskim męża jednej ze swoich córek. Legenda głosi, że zdobywając Kijów uderzył mieczem w tzw.  Złotą Bramę, wyszczerbiając go  na kamiennym murze. Miecz ten, zwany potem Szczerbcem, miał odtąd służyć jako miecz koronacyjny. Pod koniec swego panowania Bolesław,  w roku 1025 koronowany został na króla. Bolesław Chrobry spełnił swą misję dziejową, stając się dla późniejszych pokoleń symbolem potężnego, zamożnego władcy, którego miecz szczerbił mury Kijowa, a słupy żelazne znaczyły granice państwa daleko na zachodzie. Dla ludzi żyjących sto lat później stał się swego rodzaju wzorem do naśladowania, symbolem szczególnie żywym w okresach, kiedy państwu polskiego zagrażało rozbicie czy upadek.


    Kiedy tron obejmował Mieszko II,  syn Bolesława I Chrobrego. Niestety, wojny domowe, które raz po raz wstrząsały krajem, znacznie osłabiły znaczenie Polski. Dopiero pod rządami syna Mieszka II – Kazimierza, Polska wróciła do równowagi. Politykę ojca kontynuował Bolesław II Śmiały. Władca ten decydował również o obsadzaniu tronów Rusi, Węgier i skutecznie powstrzymywał ekspansję cesarstwa niemieckiego na wschód.  Kolejny władca – Bolesław Krzywousty postanowił  podzielić kraj między synów, którzy otrzymali swoje dzielnice dziedzicznie. Okres rozbicia dzielnicowego trwał przez ponad 150 lat - znaczenie polityczne Polski osłabło, a silną pozycję w Europie odzyskała dopiero w I połowie wieku XIV. W dziele zjednoczenia poważną rolę odegrał kościół katolicki. Dopiero Księciu Władysławowi Łokietkowi, udało się zjednoczyć większość ziem polskich i w 1318 roku, w Krakowie koronował się na króla Polski, który tym samym wyraźnie uzyskał charakter stolicy państwa.


   Za panowania ostatnich Piastów: królów Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego większość ziem polskich została na nowo zjednoczona. Polska stała się państwem silnym, sprawnie zarządzanym, uczestniczącym aktywnie w życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym Europy. W tym właśnie okresie, w 1364 r.  powstał w Krakowie uniwersytet (drugi po praskim w Europie Wschodniej), zaś sama stolica Polski ogrywała rolę jednego z centrów dyplomatycznych.

 

Współfinansowany w ramach programu Unii Europejskiej Erasmus+
Instytut Kształcenia Ustawicznego Stowarzyszenia “Wspólnota Polska”
Krakowskie Przedmieście 64, p.5, 00-322 Warszawa, www.iku.wspolnotapolska.org.pl
tel. +48 22 826 40 93,
fax: +48 22 826 40 93,
e-mail: instytut.swp@wp.pl